همه‌گیرشناسی آسیب های ورزشی دانشجومعلمان دختر رشته آموزش تربیت بدنی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه آموزش تربیت بدنی، پردیس نسیبه استان تهران دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

2 گروه آموزش تربیت بدنی، پردیس نسیبه، دانشگاه فرهنگیان تهران، تهران، ایران.

3 گروه آموزش تربیت بدنی، پردیس نسیبه، دانشگاه فرهنگیان

10.48310/pma.2025.19207.4708

چکیده

هدف: به دلیل ماهیت خاص رشته تربیت‌بدنی که شامل فعالیت‌بدنی شدید و متنوع است، دانشجویان این رشته در معرض خطر برای آسیب‌های ورزشی قرار دارند. هدف تحقیق، بررسی همه‌گیرشناسی آسیب‌های ورزشی دانشجومعلمان دختر رشته آموزش تربیت‌بدنی بود. روش‌ها: جامعة آماری شامل 238 نفر دانشجومعلمان دختر ورودی 1399 تا 1402 پردیس نسیبه دانشگاه فرهنگیان تهران بود که تعداد 171 نفر از آنها داوطلبانه با میانگین سنی40/1±76/21 سال در این تحقیق توصیفی-گذشته‌نگر شرکت کردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه ثبت آسیب ورزشی محقق‌ساز با روش مصاحبه استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: 87 نفر (87/50%) در دروس عملی در محیط پردیس آسیب دیدند. نرخ شیوع آسیب در هر 1000 ساعت در معرض در مجموع 47/1 است. بیشترین فراوانی آسیب در همه ورودی‌ها به اندام تحتانی (75/48%) و به اواسط نیمسال تحصیلی (32%) اختصاص داشت. دو و میدانی (22/22%) و ژیمناستیک (28/12%) بیشترین فراوانی نفرات آسیب دیده و آسیب‌های استرین (28/14%) و غضروف و مینیسک (28/14%) شایع‌ترین نوع آسیب را داشتند. بیشترین مکانیسم آسیب به مکانیسم‌های غیر تماسی پرش-فرود (28/30%) و سپس پیچش (85/22%) اختصاص یافتند. بیشترین عامل خطر آسیب، خستگی به دلیل حجم زیاد کلاس‌های عملی در یک روز (13/44%) عنوان شد. نهایتاً مراجعه به پزشک متخصص (40/36%) بیشترین اقدام بعد از آسیب عنوان شد. نتیجه‌گیری: با در نظر گرفتن شیوع بالای آسیب‌های ورزشی، ضروری است که در برنامه‌ریزی و اجرای دروس عملی، دقت بیشتر و بازنگری صورت گیرد تا عوامل خطرساز آسیب‌ها تا حد امکان کاهش یابند.

کلیدواژه‌ها