بسترها و الزامات یادگیری ترکیبی مبتنی بر آموزش معکوس در مدارس ایران: رویکرد داده بنیاد برمبنای مدل چارمز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی دانشگاه ازاد تربت حیدریه

2 گروه علوم تربیتی،دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران

3 گروه علوم تربیتی دانشگاه گناباد

4 گروه علوم تربیتی. دانشگاه ازاد تربت حیدریه

10.48310/pma.2026.13051.4382

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی الزامات و بسترهای یادگیری ترکیبی مبتنی روش تدریس معکوس است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با روش داده‌ بنیاد انجام گرفت. جامعه‌ی آماری شامل کلیه کارگزاران دخیل در برنامههای ‌درسی دانش‌آموزان هستند که از طریق نمونه‌گیری هدفمند از نوع ملاک ‌محور انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌ی نیمه‌ساختار‌یافته با چهارده نفر از معلمان، شش نفر از مدیران مدارس و چهار نفر از اساتید دانشگاه فرهنگیان جمع‌آوری شد.به منظورتجزیه و تحلیل داده‌ها از روش کدگذاری باز،محوری و گزینشی استفاده شد. برای تأمین روایی و پایایی از معیارهای لینکن و کوبا استفاده شد. نتایج پژوهش نشان‌دهنده‌ی بیست و دو مفهوم محوری و شش مقوله منتخب است که در قالب مدل پارادیمی براساس دیدگاه کافمن در سه سطح فراسوی کلان (مشتمل بر الزامات عدم استانداردسازی آموزش ترکیبی،طراحی برنامه راهبردی متناسب و پشتیبانی چارت سازمانی و بسترهای توجه به آموزش فناورانه، ثبات سامانمند در زمینه برنامه‌های بلندمدت، پشتیبانی تجهیزاتی و توجه به چارچوب‌های انتقال سرمایه فکری)، سطح کلان (مشتمل بر الزامات فرهنگ‌سازی آموزش ترکیبی، توجه به آموزش ترکیبی در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای معلمان، آموزش خانواده محور و مدیریت دانش مبتنی بر یادگیری ترکیبی و بسترهای پیوند خانه و مدرسه، دسترسی به سامانه‌های آموزش ترکیبی، شبکه‌سازی و تعاملات ارتباطی معلمان و مدیریت اثربخش مدرسه) و سطح خرد (مشتمل بر الزامات طراحی آموزش ترکیبی، شخصی‌سازی جریان یادگیری و استفاده از ابزارهای فناوری نوین و تکنولوژی آموزشی(سواد دیجیتال)وبسترهای ایجاد تعامل حداکثری بین معلم و دانش‌آموز آموزش تلفیقی، مهارت‌های فناورانه معلم در کلاس درس و انگیزه بخشی و استفاده از مکانیسم‌های تشویقی) بود.

کلیدواژه‌ها